Het verhaal van Mia
Mia* is een vrouw met donkerbruin krullend haar, begin vijftig, vriendelijk maar doordacht en spreekt vloeiend Spaans. De eerste ontmoetingen waren kort. Langzaam groeide er vertrouwen, en Mia besloot haar verhaal te delen.
Een jeugd vol honger en onveiligheid
Mia groeit op in Brazilië en heeft een moeilijke jeugd. “Mijn moeder ging er met een andere man vandoor,” vertelt ze. “Al vroeg merkte ik dat zij niet van mij hield.” Mia's jeugd was onveilig. “Ik was een tiener toen ik merkte dat mijn stiefvader op een bepaalde manier naar mij keek. Ik besefte: ik moet hier weg.”
Om te ontsnappen verlaat Mia jong het ouderlijk huis. Ze gaat als danseres in een bar werken en ontmoet daar Matteo. Binnen een jaar trouwt ze met hem om haar thuissituatie te ontsnappen. Ze krijgen drie kinderen en wonen in een huisje, dat eerder een schuur lijkt. “Er was geen stromend water, geen verwarming, we hadden vaak honger en sliepen met z’n allen in één bed.”
Het leven waaraan Mia wilde ontsnappen, komt als een boemerang terug. Het is diezelfde honger die Mia vandaag de dag nog steeds op de hielen zit. Ze is vastberaden dat haar kinderen nooit mogen meemaken wat zij heeft meegemaakt. Het huis moet opgeknapt worden en ze mogen niks tekort komen. Dat verlangen heeft ervoor gezorgd dat ze in de jaren erna grote offers brengt.
Mia huilt stilletjes. ‘Ik sta niet teveel stil bij deze dingen want het maakt me verdrietig. Het heeft me ook sterk gemaakt. Als ik dacht dat ik niet meer kon, dan ging ik toch weer verder.’
Als ik dacht dat ik niet meer kon, dan ging ik toch weer verder.
Werken om te voorzien
Omdat het werk in Brazilië weinig verdient, neemt Mia een moeilijk besluit. Matteo zorgt voor de jonge kinderen en zij vertrekt naar Spanje om te werken als persoonlijk verzorgster. “Ik woonde bij een oude man intern en het was zwaar. Ik ging met honger naar bed omdat ik niet durfde te vragen om meer eten." Zeven jaar houdt Mia het vol, maar het werk levert nauwelijks genoeg op en ze ziet haar kinderen bijna niet.
Via haar zus hoort ze over werk in Nederland. “Ze zei dat het goed verdiende. Ik wist dat het ging om prostitutie, maar ik dacht: ik moet iets doen.” In 2015 start Mia met werken in Den Haag. “Na een week stopte ik. Ik huilde de hele nacht. Mijn hele lichaam deed pijn. Ik voelde me vies. Maar toen dacht ik aan dat geld. Tweeduizend euro in één week. Nog nooit had ik zoveel gehad. En ik dacht aan mijn kinderen.” Ze besluit toch door te gaan.
Mia werkt sindsdien in de prostitutie. “Soms verdien ik genoeg, maar er zijn ook dagen dat ik alleen mijn raamhuur kan betalen,” vertelt ze. “Als ik ziek ben of niet kan werken, komt er niks binnen.”
Tijdens de coronaperiode gaat ze tijdelijk terug naar Brazilië. Haar dochter vindt een pen van prostitutie maatschappelijk werk. “Ze vroeg: 'Mama, werk jij in de prostitutie? Als dat zo is, ga ik liever dood.' Maar ik kon niets zeggen over het leven dat ik leid. Zij weten niet wat ik doe. Dat geheim brengt eenzaamheid met zich mee. Mijn geliefden zien nooit helemaal de échte Mia, terwijl iedereen ernaar verlangt om helemaal gekend te zijn. Met tekortkomingen en al."
Ik denk dat De Haven wil laten zien dat we niet alleen zijn. Dat Gods liefde hun drijfveer is.
Geloof als houvast
Over haar geloof zegt Mia: “Ik ben katholiek opgevoed. Ik heb veel moeilijke momenten gehad en daardoor ben ik God gaan zoeken. Als ik bid, ervaar ik rust.” Ze vertelt over een droom waarin ze Jezus zag bij de zee. “Alsof Hij mij duidelijk wilde maken dat Hij er voor mij was.” Jarenlang haatte ik mijn moeder. Door haar heb ik een onveilige jeugd gehad. Toen ik God steeds meer ging zoeken, nam de haat af en kon ik haar vergeven.”
Een paar jaar geleden kwam Mia in contact met De Haven, toen medewerkers haar bezochten tijdens het veldwerk in de straat. Sindsdien spreekt ze hen regelmatig. “Soms delen ze cadeautjes uit,” vertelt ze. “Ik denk dat ze willen laten zien dat we niet alleen zijn. Dat Gods liefde hun drijfveer is.”
Mia verlangt nu naar rust. “Ik wil een plek waar ik kan zeggen: hier is mijn leven,” zegt ze. “Ik weet niet hoe ik eruit moet komen. Achttien jaar heb ik mijn leven opgeofferd voor mijn kinderen. Nu moet ik leren op God te vertrouwen, want Hij alleen kan mij vrede geven.”
Achter het werk dat Mia doet zien wij een krachtige vrouw die alles geeft voor haar gezin. Zo hebben vele vrouwen een vergelijkbaar verhaal. Tegelijk kennen ze vaak eenzaamheid, leiden ze een dubbelleven en vechten ze elke dag om overeind te blijven. Wij zien haar zoals zij werkelijk is. Achter het masker van overleven schuilt een vrouw die liefheeft, zorgt en soms gelooft. Zij is geliefd door God.
Kerstcadeau voor vrouwen zoals Mia
In de decembermaand deelt De Haven honderden cadeaus uit aan vrouwen zoals Mia. Om haar te laten weten: Jij bent niet alleen. Mogen wij namens jou een kerstcadeau uitdelen aan een vrouw die werkt in de prostitutie?
Voor twintig euro geef je een vrouw een kerstcadeau en de kans om in contact te komen met De Haven. Doneer en breng licht, liefde en hoop naar plekken waar dat zo hard nodig is.
* Mia is niet de echte naam van deze vrouw. De beelden zijn met AI gemaakt. Feiten uit het verhaal zijn aangepast.