Marianne liep jarenlang, onderweg naar haar werk in Rotterdam, langs clubs en massagesalons. Ze was altijd nieuwsgierig naar de wereld erachter, maar had er geen toegang toe. Totdat ze Haddy ontmoette, een vrijwilliger van De Haven die met zoveel liefde en passie over haar werk vertelde dat er een opening ontstond.
Een wereld die openging
Marianne heeft een achtergrond in de zorg voor dak- en thuislozen en kende vanuit haar werk een aantal vrouwen die in de seksbranche werkten. Maar echt achter die deuren wist ze niet hoe dat was. Haar ogen gingen pas open toen ze met Haddy meeliep door de raamstraten van Den Haag.
De eerste keren voelde ze een drempel. Maar gaandeweg werd contact maken makkelijker. En de gesprekken gingen al snel niet meer over het werk, maar over het leven erachter. "Dan vertelden vrouwen over hun kinderen en waarom ze dit werk deden. Voor de een was het voor hele basale levensbehoeften. Voor anderen om voor hun kinderen een levensstandaard te creëren die ze zelf vroeger hadden gemist."
Achter de schermen
Na een tijd wekelijks meelopen in Den Haag startte Marianne met het bezoeken van clubs in Rotterdam. Hier komen de vrijwilligers echt in de setting waar de vrouwen werken. "Je stapt binnen in hun wereld. Op het moment dat ze even niet aan het werk zijn, zitten we met elkaar in een soort huiskamer. Dan vallen de maskers af en vertellen ze makkelijker hun verhaal.” En soms, midden in een gesprek, komt er een klant binnen die de vrouw aanwijst met wie Marianne in gesprek is. Dan staat de vrouw op en loopt weg. "Op zo’n moment is je gesprek ineens klaar en valt er een stilte.”
Bij een van die clubbezoeken ontmoette ze een vrouw in een massagesalon die ze al vaker was tegengekomen. De vrouw sprak nauwelijks, maar ze keek Marianne onafgebroken en indringend aan. "Haar ogen spraken boekdelen. Ik zag geen angst of paniek. Maar wel een diep ongelukkig zijn. En iets van: ik wil hier niet zijn. Dat heeft me nooit losgelaten."
Het was een ontmoeting zonder woorden, maar die meer zei dan lange gesprekken. Het herinnerde Marianne eraan waarom dit werk zo belangrijk is. Om er te zijn en iemand te laten merken dat ze gezien wordt.
De vrouw in de auto
De Haven organiseert naast het veldwerk ook community activiteiten, zoals een kerstdiner waarbij vrouwen worden uitgenodigd om samen te eten. Voor een van de kerstdiners haalde Marianne eens een vrouw op in Rotterdam. Ze kenden elkaar nog niet maar zaten samen twee uur in de auto. “Tijdens die autorit vertelde ze haar hele verhaal. Ze deelde zo ontzettend veel. Een vrouw die eruit ziet zoals iedereen die je tegenkomt op straat, in de winkel, op het werk. Ze heeft een zoon, doet overdag schoonmaakwerk en vervolgens doet ze elke avond en nacht sekswerk.” Het zette Marianne stil bij de verhalen die mensen onzichtbaar met zich mee kunnen dragen.
Oprechte aandacht
Voor Marianne staat De Haven voor oprechte aandacht. "Vanaf dag één dat ik als vrijwilliger binnenkwam, viel me de manier op waarop er over de vrouwen werd gesproken. Zo liefdevol en zo waardevol. Ik ben ervan overtuigd dat mensen dat voelen. Dat dat echte oprechte aandacht en oprechte liefde is."
En dat ziet ze ook terug in hoe De Haven naar haar activiteiten kijkt. Of er nu tien vrouwen komen op een middag of vijf. "Elke vrouw die over de drempel is gestapt is eigenlijk een feestje. Want dat betekent dat zij niet aan het werk zijn gegaan. Dat zij misschien inkomsten missen en toch voorrang hebben gegeven om er te zijn. En dat laat zien hoeveel dat voor hen betekent."
Bewustwording in haar netwerk
Marianne deelt regelmatig over De Haven in haar eigen netwerk. Ze merkt dat het altijd iets losmaakt. "Ik kom uit een milieu waar mensen sneller zeggen: dat doe je toch niet, het is fout. Snel stoppen en ander werk zoeken. Daarin vind ik altijd een soort missie. Om dat beeld te veranderen. Want als je er nooit mee te maken hebt gehad, heb je oprecht geen idee."
Zo belde ze onderweg naar dit interview met een opdrachtgever. Hij vertelde dat een LinkedIn-post van haar hem was bijgebleven. "Hij zei: ik ben een man, dus voor mij is het een gevoelig onderwerp om naar te vragen. Maar ik ben er wel oprecht benieuwd naar."
Dat is precies wat Marianne wil bereiken. Niet oordelen, maar begrijpen. Niet wegkijken, maar zien. "Ik probeer de verhalen die ik hoor door te vertalen naar mijn netwerk. En dan zie je dat mensen geraakt worden en ook willen bijdragen als ze dat kunnen.”
Dat is wat Marianne motiveert om te blijven delen, te blijven opzoeken en te blijven geloven dat oprechte aandacht het verschil maakt.
Wil jij ons werk steunen?
Om oprechte aandacht te kunnen blijven geven aan de vrouwen die wij ontmoeten, zijn wij op zoek naar dertig mensen die ons werk structureel willen steunen voor €25 per maand. Jouw bijdrage maakt groot verschil! Word jij ook donateur?