Janneke kwam bij De Haven terecht in een periode die voor haar zelf moeilijk was. "Ruim twintig jaar geleden lag mijn leven een beetje overhoop. Ik heb toen sterk Gods genade ervaren. En ik zocht naar vrijwilligerswerk waar ik iets van die genade kon uitdelen. Dat vond ik bij De Haven."
Met die motivatie ging ze de straat op. Maar wat ze daar aantrof, verraste haar. "Ik had een verwachting van wat ik zou tegenkomen. Maar niks was minder waar. Het is heel naïef om te denken dat er een bepaald type sekswerker is. Het zijn vrouwen net als ik. Dochters, moeders, zussen. Er zit maar één raam tussen. En ik sta toevallig aan de andere kant."
Ze herkende ook iets in de vrouwen die ze ontmoette. Vrouwen die zichzelf Gods genade niet gunnen, die denken dat ze het niet waard zijn. "Ik denk dat ik die vrouwen kon laten weten dat God hen op het oog heeft. Dat Jezus je blijft zoeken, op welke plek je ook bent."
Anders dan verwacht
Wat ze van haar collega’s bij De Haven leerde was hoe je écht contact maakt. "Zij hebben geen oordeel. Sommigen zijn heel recht voor de raap. En ik denk dat die vrouwen daar heel veel behoefte aan hebben. Geen oordeel, maar ook dat ze niet zielig gevonden worden.”
Ook haar beeld van de vrouwen zelf kantelde in die eerste jaren. Ze dacht dat ze hen simpelweg kon helpen uitstappen. Dat ze een andere keuze zouden maken als je er maar voor ze bent. "Maar zo werkt dat helemaal niet. Het is vele malen complexer omdat er vaak op diverse levensgebieden ondersteuning nodig is".
De kracht van er zijn
Een standaardavond begint met een gezamenlijke maaltijd op het kantoor van De Haven. Dan wordt er gebeden en uit de Bijbel gelezen, waarna de vrijwilligers twee aan twee de straat in gaan. "Het doel van zo'n avond is niet om zoveel mogelijk vrouwen eruit te halen zoals ik in eerste instantie dacht. Maar het doel is om ze te laten zien dat we er zijn. Gewoon aanwezig zijn en beschikbaar zijn."
Er zijn avonden waarop niemand te bereiken lijkt. Alle vrouwen zitten op hun telefoon. Het gesprek komt niet op gang. "Dat geeft geen voldoening. Maar ik geloof dat we heel veel zaaien." Soms komt er na jaren een bericht van een jobcoach of een maatschappelijk werker dat een vrouw contact heeft opgenomen. Die samenwerking is voor Janneke onmisbaar. "Wij doen alleen maar die eerste stap. Soms jarenlang zwaaien en korte gesprekjes. Maar als een vrouw meer wil, zijn er mensen op kantoor die de vervolgstappen zetten.” Zo draagt iedereen bij aan het grote geheel.
Een kerstcadeau met grote waarde
Er is één verhaal dat Janneke nooit vergeet. Tijdens een kerstactie liep ze samen met vrijwilliger Tineke door de straat. Ze deelden cadeaupakketjes uit met een bijbeltekst op het kaartje. Ze kwamen langs een Nederlandse vrouw die ze niet eerder hadden gezien en wat ongewoon is in die straat.
Bij het overhandigen van het cadeau begon de vrouw te huilen. "Zij zei letterlijk: ‘Jezus zoekt mij.’ Dat vond ze zoiets bizars. Dat Hij naar haar op zoek was op deze donkere plek." De vrouw bleek slachtoffer van mensenhandel en er werd die avond snel geschakeld. De zedenpolitie kwam erbij, waarna ze veilig werd ondergebracht.
Voor Janneke was dit moment een bevestiging van iets wat ze al voelde maar soms moeilijk onder woorden kan brengen. "Het ontvangen van genade is voor mensen best ingewikkeld. En voor de vrouwen daar misschien nog wel meer. Ze voelen zich vaak niet waardig. Als iemand dan ervaart dat Jezus haar zoekt, juist haar, juist daar… Ja, dat is mooi."
Een plek die voelt als thuiskomen
Lang niet elke avond maakt ze zo'n bijzondere ontmoeting mee. En juist dan is het goed dat je er niet alleen voor staat. "Het is heel belangrijk om samen de straat in te gaan. Allereerst vanwege veiligheid, maar ook om elkaar te steunen. En het is fijn dat je elkaar begrijpt en op hetzelfde niveau zit. Niemand is verbaasd als je vertelt over iets wat je hebt gezien of gehoord."
Er zijn ook hele leuke momenten in het veldwerk. Janneke herinnert zich lachend een avond waar ze in een kamertje van nauwelijks twee bij drie meter salsa les kregen van een van de vrouwen. "Voor mij is De Haven ook een soort kerk. Een stukje thuiskomen bij elkaar. Ik ga altijd rijker weg dan ik ben gekomen."
Trouw
Al eenentwintig jaar gaat Janneke om de week de straat op. Niet omdat het altijd leuk is en niet omdat het altijd iets oplevert. Maar zodat vrouwen weten dat De Haven er is. Vrouwen die misschien al jaren alleen maar zwaaien, maar wel elke week zien dat er mensen zijn die voor hen terugkomen.
"Het werk van De Haven kan niet zonder trouw te zijn. Door trouw te blijven aan die vrouwen probeer je ze iets te laten zien van genade, van een ander perspectief, van een ander leven." Dat is trouw. En dat, zegt Janneke, is het belangrijkste wat ik kan doen.
Wil jij ons werk steunen?
Dertig jaar impact, in kleine stappen en grote doorbraken. Om die impact te kunnen blijven maken zijn wij op zoek naar dertig mensen die ons werk structureel willen steunen voor €25 per maand. Jouw bijdrage maakt het mogelijk dat wij blijven zaaien, bidden en er zijn. Word jij ook donateur?