Ze is moeder, echtgenote en woont al meer dan twintig jaar in Nederland. In haar vroege tienerjaren kwam ze in de handen van mensenhandelaren en is ze jarenlang uitgebuit. Tot vorig jaar kende ze niet anders dan overleven. Nu leert ze, met hulp van De Haven, wat het is om in vrijheid te leven.
Amare groeide op in armoede en onveiligheid. Er was huiselijk geweld, (seksueel) misbruik en nadat haar moeder op jonge leeftijd overleed werd het alleen maar erger. "Mijn zus heeft mij op jonge leeftijd al verkocht aan mensenhandelaren die mij meenamen naar diverse plekken in Europa. Er werden vreselijke dingen met mij gedaan. Van jongs af aan tot mijn 40e ben ik nooit vrij geweest.”
Ook in Nederland, waar ze begin jaren 2000 terecht kwam, bleef de dwang. Ze deed wat er van haar verlangd werd. Ze zweeg, overleefde en had het idee dat niemand haar zou kunnen begrijpen. "Je schaamt je, je bent bang, je durft nergens je verhaal kwijt. Ik was bang dat ze mijn zoon zouden afpakken. Dat wilde ik niet, want ik weet hoe het is om op te groeien zonder ouders."
*De persoon op beeld is een figurant, de stem is door AI gegenereerd. Zo blijft de veiligheid van de cliënte gewaarborgd.
Het moment waarop alles kantelde
In september 2025 belde ze 113 omdat ze niet langer wilde leven. Aan de telefoon werd er naar haar geluisterd en kreeg ze een doorverwijzing naar Centrum Seksueel Geweld. Ook daar werd er geluisterd en werd ze doorverwezen naar De Haven. Eerst geloofde ze niet dat er hulp voor haar zou bestaan. "Ik kreeg iemand van De Haven aan de telefoon en vroeg huilend: wat kunnen jullie voor mij doen? Het antwoord was: luisteren.”
Bij de eerste afspraak klikte het direct en langzaam groeide het vertrouwen. "Ik voelde me gehoord. Ik voelde dat ik iemand ben en dat ik iets beteken. Dat ik geloofd werd. Je hoort vaak: stel je niet aan, je moet je ervaringen loslaten. Maar er bestaan geen woorden voor wat er met mij is gebeurd. Bij De Haven hebben ze mij gehoord, erkenning gegeven en gemaakt dat ik me belangrijk voel. Ik hoef mij niet te schamen."
Wat De Haven voor haar betekent
Ze omschrijft de medewerkers van De Haven als reddende engelen en als familie. Niet als hulpverleners op afstand, maar als mensen die van dichtbij meeleven. "Ze hebben me gewoon gered. Ik dacht: Vinden ze me niet vies? Maar ik krijg zoveel liefde. Ik vind geen woorden voor wat ze betekenen. Het is zo groot."
Maatschappelijk werker Sanne zegt over haar: "Het is zo bijzonder dat Amare altijd probeert het goede te doen, ondanks wat haar is overkomen. Ze is zo lief, puur en slim. Daar hebben we heel veel bewondering voor. Wij helpen haar, maar die kracht komt uit haarzelf."
Grote stappen
Langzaam leert Amare dingen die anderen als vanzelfsprekend ervaren. Nee zeggen, haar mening geven en voor zichzelf opkomen. En ze leerde weer geloven. Ze had God jarenlang opgegeven. Maar bij De Haven kwam dat gevoel terug.
"Ik haatte God door alles wat er met mij is gebeurd. In boosheid zei ik: ‘je haalt me er niet uit, je helpt me niet, je redt me niet.’ Maar in het contact met De Haven kwam weer dat gevoel van geloof. Ik voel me niet meer zo leeg. God kon misschien niks voor me doen maar Hij was wel altijd bij me. Ik heb het allemaal overleefd en dat is gek als ik er aan denk. Dat ik er nog ben."
Haar wereld was lang heel klein. Jarenlang durfde ze uit angst niet naar buiten. Maar nu groeit haar wereld, stap voor stap. Ze wil naar de kerk, een activiteit van De Haven bezoeken, een keer kamperen. Dingen die voor anderen gewoon zijn, maar voor haar zijn het grote stappen.
Wens voor de toekomst
En ze heeft een grotere wens. Ze wil teruggaan naar haar thuisland, naar een centrum waar zij zelf ook heeft verbleven. Dit is nog steeds een plek waar meisjes verblijven die kwetsbaar zijn om in eenzelfde situatie terecht te komen. "Ik wil die meisjes laten zien dat er hoop en hulp is. Ik hoop dat ik de begeleiders kan laten zien hoe waardevol een organisatie als De Haven is en dat ze zoiets kunnen opzetten voor vrouwen. Omdat vrouwen zoals ik het gevoel hebben dat we nergens horen."
Ze vertelt haar verhaal omdat ze wil dat andere vrouwen weten dat De Haven bestaat. Dat hulp mogelijk is. "Ik wil dat vrouwen zien wat er mogelijk is. Dat we er mogen zijn, dat we mogen bestaan en onszelf mogen zijn. Ik hoop dat De Haven bij iedereen bekend wordt."
Wil jij het werk van De Haven steunen?
Dit jaar bestaat De Haven 30 jaar. Om langdurig met vrouwen zoals Amare op te kunnen lopen, zijn wij op zoek naar dertig mensen die ons werk structureel willen steunen voor €25 per maand. Jouw bijdrage maakt het mogelijk dat we trouw aanwezig kunnen zijn. Word jij ook donateur?